پس از ریختهگری، قطعات سایشی سنگشکن دارای تنش پسماند ریختهگری، ساختار دانه درشت و ساختار متالوگرافی نامطلوب هستند.عملیات حرارتی ابعاد یا وزن قطعه را تغییر نمیدهد، بلکه فقط ریزساختار داخلی فلز را اصلاح میکند.
توابع اصلی:
- تنش پسماند ریختهگری را کاهش دهید تا از ترک خوردن و لبپریدگی در حین کار جلوگیری شود.
- تعادل بین سختی و چقرمگی: سطح مقاوم در برابر سایش به علاوه زیرلایه مقاوم در برابر ضربه در برابر شکستگی.
- اصلاح ساختار دانه، حذف کاربیدهای مضر و دستیابی به عملکرد کامل مواد.
- عملکرد ثابت را در بین دستهها تضمین کنید.
برای قطعات فولادی با منگنز بالا:عملیات سخت شدن با آبساختار آستنیت ایجاد میکند و خاصیت کارسختی خوبی را فراهم میکند. سطح تحت ضربه سخت میشود تا مقاومت سایشی بهتری داشته باشد. برای قطعات چدنی پر کروم:کوئنچ + تمپر کردن در دمای پایینمقاومت سایشی بالایی را ارائه میدهد و در عین حال تنش کوئنچ را برای جلوگیری از شکستگی آزاد میکند.
ترکیب شیمیایی مرغوب به تنهایی نمیتواند کیفیت قطعات را تضمین کند. عملیات حرارتی مناسب مستقیماً عمر مفید قطعات سایشی را تعیین میکند.
زمان ارسال: سپتامبر-08-2026
